Undercity, San Fransisco

Goedemorgen

Ik zette mijn wekker op 9.00 uur... en natuurlijk sliep ik er doorheen. Laat wakker en nauwelijks tijd om zich klaar te maken. Thomas was thuis voor iedereen vluchten naar huis aan het boeken, en na een beetje geholpen te hebben, pakte ik mijn spullen en ging op weg naar Undercity.

Ik nam de metro, liep een stukje en toen was ik ineens hier. omringd door bijna 200 andere hackers die klaar zijn om te bouwen en te verzenden.

Wat is Undercity?

Undercity is een meerdaagse hardwaregerichte hackathon, gehost op GitHub HQ, gerund door Hack Club. Het is het nieuwste evenement onder de paraplu van Highway, een zomerprogramma dat studenten ondersteunt bij het bouwen van ambitieuze, creatieve projecten.

Undercity is intens, inspirerend en boordevol projecten. Denk aan:

• Hackers die op de vloer slapen
• Echte deadlines
• Gratis maaltijden
• Tafels vol met Arduino's, Raspberry Pis, sensoren en eindeloze draadspoelen.
• Knuffelprijzen
• En meer onvergetelijke momenten dan je kunt tellen

Ontmoeting met de aanwezigen

Toen ik samen met SPC aankwam, begon ik met mensen te praten, waarvan ik sommige al kende. Ik zag ook dat de organisatoren hielpen het evenement te runnen en ervoor te zorgen dat iedereen had wat hij nodig had. het was allemaal erg leuk en een spannende start!

Presentatie starten

De openingspresentatie zette de toon voor alles wat komen gaat:

• Bouw een hardwareproject
• Top 10 krijgt knuffels
• De eerste plaats krijgt een 3D-printer
• De tweede en derde plaats krijgen geheime prijzen

Ik ben niet officieel lid geworden van een team. Ik wilde gewoon genieten van de ervaring en wegkomen van wat Neighborhood was geworden. Ik werkte losjes samen met SPC, maar ik zweefde vooral en had plezier. En eerlijk? Dat is heel goed gelukt.

De rest van dag 1

De rest van de dag zat ik vooral naast SPC, die de organisatoren hielp met badges, met mensen sprak en de creatieve sfeer opsnoof. Het was gewoon een geweldige tijd.

Ochtendvibe

Ondanks dat ik op de grond lag, heb ik verrassend goed geslapen. Mijn heup deed een beetje pijn van het liggen op mijn zij, maar het was nog steeds een goede nacht. Direct na het ontwaken begonnen de demo's. Eén team bouwde een werkende chocolade 3D-printer. Ja, echt waar. Chocolade. Het was ongelooflijk om te zien dat het werkte.

Vernieuwen en resetten

Ik ging snel terug naar huis om te douchen en te scheren, en over het algemeen had ik geen zin in een puinhoop. Op de terugweg naar het hoofdkantoor van GitHub liep ik langs een Dodgers vs. San Francisco Giants-wedstrijd.

Het was gaaf om dat deel van de Amerikaanse sportcultuur van dichtbij te zien. Mijn grootvader zou van dit moment hebben genoten. Ik hou van je, opa.

De tijd vliegt

Deze dagen gingen allemaal gewoon te snel en met een oogwenk. het is al dag 3

Ik heb geluncht met John Cohn

Ik ontmoette John Cohn zonder te beseffen wie hij was. We pakten Chipotle samen met hem en een paar andere mensen en hadden een aantal geweldige gesprekken.

Hij gaf me een Sam Stone, een traditie waar hij bekend om staat, en deelde persoonlijke verhalen vol betekenis.

John is het soort persoon dat iedereen verdient om minstens één keer te ontmoeten. Helaas vertrok hij de volgende dag om een ​​enorme lichtshow op te zetten. Ik zal hem missen.

Dakuitzichten

Na de lunch gingen we naar het dak van het hoofdkantoor van GitHub. Prachtige uitzichten, diepe gesprekken en dat surrealistische gevoel ergens heel speciaal te zijn.

Zach

Zach Latta is de oprichter van Hack Club. en gemakkelijk een van de meest inspirerende mensen die ik heb ontmoet.

Hij startte Hack Club omdat hij tieners het gevoel wilde geven dat ze echte dingen konden bouwen. Geen schoolprojecten. Niet opdrachten. Maar dingen die er toe doen.

Door persoonlijk met hem te praten, werd ik eraan herinnerd dat deze hele zaak. Undercity, Neighborhood, zelfs Juice vorig jaar. bestaat omdat hij geloofde dat kinderen zoals ik meer konden doen dan alleen maar in een klaslokaal zitten.

Hij luistert, moedigt aan en geeft er echt om.

Deze week was chaotisch, emotioneel en mooi. en op de een of andere manier voelt het allemaal nog steeds als het begin.

Laatste demo's

Vandaag was de grote. De laatste demo's.

De kamer bruiste van de energie. iedereen zet zijn projecten op, helpt elkaar bij het oplossen van last-minute bugs en haast zich om de details af te ronden. Ondanks de chaos was het prachtig.

Er waren zoveel leuke dingen te zien: Een handschoen die een controller voor een game was. Een gloeiende LED-kubus waarop een spelletje Snake draait. En de winnaar? Een toiletpapiermap. Ja. Dat behaalde de eerste plaats. En eerlijk? Het verdiende het. De presentatie ging over punt xD

Na de demo's en het stemmen hadden we nog een laatste groepspresentatie, gevolgd door de prijsuitreiking. Mensen klapten, lachten, vierden hun werk. Het team dat de chocoladeprinter maakte, kwam zelfs in de top 10

terecht

En toen... was het voorbij.

We ruimden de ruimte op, pakten onze tassen en stonden in kleine kringen, nog niet helemaal klaar om afscheid te nemen.

Tot ziens

De afgelopen dagen waren niet te evenaren. Niet alleen leuk. maar iets diepers.

Deze week was de beste tijd die ik ooit heb gehad. Verreweg.

Dat had ik niet verwacht. Ik kwam hier na de chaos van Neighborhood, in de hoop op een zachte landing. Wat ik ontdekte was iets dat dicht bij magie lag.

Tijd doorbrengen met deze mensen, bouwen, lachen, dansen, op de grond zitten om om 1 uur 's nachts code te schrijven... het voelde alsof ik erbij hoorde op een manier die ik al heel lang niet meer heb gevoeld.

De organisatoren hebben geweldig werk geleverd, waardoor iedereen zich gezien en betrokken voelde.

Het doet pijn om dit los te laten. Maar ik weet dat ik het bij me zal dragen. De mensen. De herinneringen. Het gevoel iets te bouwen dat er toe doet.

Bedankt, Undercity. Je hebt mij veranderd.